بهارا گل تازه را یاد ده
ز سرو کهن خسرو روزبه
بهارا به یاد آر از آن سرو ناز
که افتاده هم سرفراز است باز
بیا تا مزارش پر از گل کنیم
چنین یادی از خون بلبل کنیم