اینک می پرسم چه وجه اشتراکی بین انچه داده ام و انچه گر فته ام وجود دارد؟ طبعا نه تنها وجه
مشترکی ندارند بلکه درست متضاد و متنا قض ومباین یکدیگرند دادن درجه ی سر تیپی و گرفتن حکم
اعدام چه مشا بهتی می توانند داشته با شند؟ از اینجا ست که وجود یک عامل محرک نیرومندکه
همانا مردم دوستی و احسا سات و حسن نیت است ثا بت می گر دد بمقتضای و جود همین عامل
مقدس است که همه چیز داده ام و جانم را نیز به زودی خواهم داد و همه گونه نا ملا یمات و محرو میت
ها را تحمل کرده ام و خواهم کرد من این را یک فدا کاری و گذشت می دانم وهر گز نیز متا ثر نیستم
که نام خیا نت بر ان گذا شته شود اگر امروز هم من نمی توانم نظر دادرسان دادگاه را به حسن نیت
خودم جلب کنم- محکمه افکار عمو می که محکمه تا ریخ است سند برائت مرا صادر خواهد کرد
ولو اینکه استخوانم نیز خاک شده باشد
از ان به دیر مغانم عزیز می دارند
که اتشی که نمیرد همیشه در دل ما ست
مطالعه سطحی او ضاع کنونی جا معه ایران و مقایسه شرایط زندگی طبقات مختلف نمی تواند
موجب تا ثر و تالم انسان نگر دد. شکاف عمیق و عظیمی که بین طبقات مر فه و محروم جا معه
دیده می شود و روز بروز نیز ژرفتر می گر دد - هر انسان صا حب احساس را متا ثر و ملول می سازد
و بفکر وا می دارد
من احتیاج زیادی ندارم که و جود چنین عدم تعا دل و بی عدا لتی شگفت انگیزی را ثا بت کنم. این
چیزی است که مورد تصدیق همه است. وقتی وزیر جنگ مملکت فیلم زندگی ساحل نشینان خلیج
فارس را به معرض نما یش می گذارد و زرا و نما یند گان و سنا تور ها را به گریه وا می دارد- لابد فقر
و محرومیت شدیدی گزیانگیر اکثریت ملت ایرانست... دادرسان محترم تصدیق دارند که
اینها سا ختگی و جعلی نیست و مراجع رسمی کشور به صحت ان اقرار دارند و اعتراف هم
کرده اند
چندی پیش رو زنامه اطلا عات خبر داد که در شب تو لد حضرت حجت در همان شبی که مبا لغ
هنگفتی برای تز ئینات و مخارج جشن خرج شده است یک نفر مسلمان از گر سنگی مر ده
است و اقای جواهر کلام نویسنده ستون انتقادی این روز نامه هم مقا له ی مو ءٍثری در
این باره نوشت
ادامه مطلب
|
+| نوشته شده توسط
محمو د نفیسی در شنبه پانزدهم فروردین 1388
|